آتشى تيره « 141 » درآيد نشان از زيادى زهره دارد و اگر روشن‌تر از رنگ طبيعى باشد دليل خامى و ناپختگى است . اگر مدفوع سفيد رنگ باشد ممكن است در مجراى زهره بندآمدگى رخ داده باشد و در اين صورت نشانهء يرقان است . اگر رنگ آن سفيد باشد و چرك سفيد بهمراه داشته باشد و بوى چرك بدهد ، علامت آن است كه خراج و دملى در درون تركيده است . بسيار اتفاق مىافتد كه شخص سالم و كم‌حركت ، چرك خون‌آلود و يا چرك سفيد از خود دفع كند . اين نوع تخليه ، « خوب » است و درون را پالايش مىدهد و - همانطور كه در مبحث ادرار گفتيم - بالنتيجه فروهشتگى ناشى از بىورزشى از بين مىرود . بدان كه اگر رنگ مدفوع ، در اوج بيمارى خيلى بيش از حد برنگ آتشين « 142 » درآيد دو احتمال وجود دارد : يا دليل پختگى است و يا دليل بدحالى بيمار است . اگر رنگ مدفوع سياه باشد ، بايد مانند حالت ادرار سياه حكم كرد يعنى چند احتمال وجود دارد بقرار زير : 1 - سوختن شديد 2 - پخته شدن بيمارى سودائى 3 - وجود غذاهاى رنگىكننده 4 - نوشيدن نوشابه‌اى كه برنگ سياه تخليه مىشود . اگر سوختن شديد باشد ، « خوب » نيست . اگر مربوط به سوداى تنها باشد رنگش دليل كافى بدست نمىدهد و بايد ترشى و گسى و جوش زدن در روى خاك را دليل قرار دهى . چنين تخليه‌اى كه از پائين و يا از بالا باشد نشانهء بدى حالت است . از ويژگىهاى آن اين است كه نوعى درخشندگى دارد . بطور كلى اگر خلط سودائى خالص به صورت مدفوع بيرون آيد دليل مرگ است . بسيار اتفاق مىافتد كه كيموس سياه دفع شود ، زيرا بيرون آمدن سوداى اصلى نشانهء سوختگى بسيار زياد بدن و از بين رفتن رطوبت‌هاى آن است . مدفوع سبزرنگ و مدفوع رنگ‌پريده ( كمد ) « 143 » نشانهء خاموش شدن غريزه « 144 » است .

--> ( 141 ) - نسخهء انگليسى : « زرد پررنگ » . ( 142 ) - نسخهء انگليسى : « رنگ زرد تيره » . ( 143 ) - نسخهء انگليسى : « مدفوع آبىرنگ » . ( 144 ) - نسخهء انگليسى : « نشانهء كاهش شديد حرارت غريزى است » .